Co jeść aby było przyjemne, smaczne i nie wpływało negatywnie na nasza chorobę.

Witam serdecznie,
łuszczyca, jak wiadomo jest chorobą skórną, która może się rozwinąć wskutek różnych czynników. Do wyzwolenia choroby może dojść zarówno na skutek silnego stresu, jak i powikłań po przebytych infekcjach wirusowych czy bakteryjnych, lub podrażnień skóry. Czasem choroba może rozpocząć się po długotrwałym przyjmowaniu niektórych leków czy nadużywaniu alkoholu.

Z pewnością wiesz, że łuszczyca to choroba skóry, która może być wywołana wieloma nie przewidzianymi czynnikami, co za pewne nie jest CI obce, wiesz na pewno, że tą chorobę można leczyć, lecz musisz się liczyć z tym, że leczenie łuszczycy to nie jest proces, który trwa kilka dni, tylko jednak trochę dłużej. Z pewnością wiesz, że ważnym czynnikiem podczas leczenia łuszczycy jest dieta, ponieważ to właśnie Ona może hamować, a w rezultacie wyeliminować tą chorobę. Łuszczyca jest nie miłą chorobą, jeżeli ją masz musisz wybrać się do lekarza, ponieważ leczenia łuszczycy, a najbardziej dieta dla każdego musi być indywidualna, ponieważ jak wiesz jeden czynnik w jakimś posiłku u jednego człowieka może pobudzać daną chorobę, a dla drugiego być obojętny, o czym doskonale wiesz, ponieważ tak jest dla wielu chorób, więc na własną rękę nie masz się co leczyć, ponieważ leczenie nie jest takie proste i wymaga czegoś więcej niż domowych sposobów.

Prowadząc odpowiedni tryb życia, można osłabić objawy łuszczycy.
Radzimy:

Zmodyfikuj dietę tak, by znalazło się w niej sporo nienasyconych kwasów tłuszczowych Omega-3 i wit. D (jedz np. ryby i owoce morza). Wskazane są też cytrusy, czerwone winogrona, pietruszka, sałata, marchew, czosnek. Pij tran i zażywaj olej z wiesiołka dwuletniego.

Unikaj wędlin, mięsa wieprzowego, podrobów, czekolady, kawy, kakao, miodu, warzyw strączkowych, surowych jabłek, czarnych porzeczek, ostrych przypraw.

Czy osoba chora na łuszczycę powinna mieć specjalną dietę? Jeśli tak, to jakie są główne zasady takiej diety?

Dieta, którą zaleca się wówczas stosować ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie składników menu, które mogłyby doprowadzić do silniejszego podrażnienia skóry. Jednocześnie jednak leczenie łuszczycy wymaga terapii indywidualnej. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku diety. To, co dla jednej osoby okaże się pokarmem obojętnym, u drugiej może spowodować nasilenie objawów. W innych przypadkach zaś do remisji czy zaostrzenia dolegliwości dochodzi mimo braku jakichkolwiek modyfikacji w jadłospisie.

Zaleca się, aby dieta osób chorych na łuszczycę była przede wszystkim odpowiednio zbilansowana. Przestrzegać należy zasad zdrowego żywienia, dzięki którym możliwe będzie zachowanie zdrowia i dobrego samopoczucia. W menu ograniczyć należy Ľródła nasyconych kwasów tłuszczowych i cholesterolu. Z kolei warto wzbogacić ją w nienasycone kwasy tłuszczowe. Jak się okazuje, łuszczyca powodować może szereg niedoborów składników odżywczych w organizmie. Stąd istotne jest, aby codzienny jadłospis bogaty był w białko pochodzenia zwierzęcego.
Wybierać warto chude gatunki mięs i ryby. Ważny jest także kwas foliowy, którego dobrym Ľródłem są zielone rośliny liściaste. Istotne jest także dostarczanie odpowiedniej ilości żelaza. Pamiętać należy o wypijaniu odpowiedniej dawki wody. W przypadku dorosłych osób jest to około 1,5-2 litrów wody dziennie.

Jak wynika z obserwacji, w niektórych przypadkach zmniejszenie masy ciała może poprawić stan skóry pacjentów z łuszczycą. Z kolei jej wzrost sprzyjać może nawrotowi choroby lub pogorszeniu stanu. Celowe zatem wydaje się być takie planowanie menu, by utrzymać masę ciała na należnym poziomie.

Unikać z kolei należy takich produktów, jak:
cytrusy;
ostre przyprawy;
alkohol;
konserwy;
produkty wysoko przetworzone;
kofeina, a zatem kawa i napoje energetyczne z dodatkiem kofeiny;
gluten;
czekolada;
kakao;
napoje i produkty z dużą zawartością cukru.

Niekorzystnie działa także dym papierosowy. Osoby chore na łuszczycę nie powinny zatem palić oraz przebywać w zadymionych pomieszczeniach.
Leczenie łuszczycy trwa zawsze dość długo, bo leczyć trzeba przede wszystkim właściwym żywieniem. „Test" na takie żywienie jest bardzo prosty: z ołówkiem w ręku zapisujemy każdy artykuł spożywczy, który w ciągu miesiąca znalazł się na naszym stole. Powinno ich być najmniej 60, przy czym więcej niż połowa surowych.

Nie bójmy się w podobnym wypadku jadać surowych jarzyn, które nie wiadomo dlaczego jada się zawsze gotowane: burak czerwony, szpinak, seler, biała
kapusta. Dodając do nich chrzanu, pieprzu lub papryki, miodu lub śmietany możemy je w ilościach niewielkich stale dołączać do naszego codziennego wyżywienia, oczywiście, zmieniając pozycje z tej listy w miarę tego, jak się będzie zmieniało zaopatrzenie rynku.

Najpotrzebniejsza w leczeniu łuszczycy jest witamina B2, którą znajdujemy w brukwi, cebuli surowej, grochach, kapustach, marchwi surowej, świeżych ogórkach, czarnych jagodach, cytrynie ze skórką, jabłkach, jeżynach, morelach suszonych, pomarańczach, poziomkach, śliwkach, wiśniach, winogronach białych, truskawkach, w pieczywie pszennym, razowym, w baraninie, cielęcinie, świeżych rybach morskich, w tranie, jajku surowym, drożdżach i miodzie.

Dość często okazuje się, że pacjent nie może jeść wielu z wyżej wymienionych artykułów, bo mu one szkodzą, a więc „rozsadzają", powodują wzdęcia, a nawet boleści.

Trzeba wtedy sypać do tych potraw kminek, majeranek, pieprz lub jeszcze inne przyprawy trawienne, gdyż chodzi tu nie tylko o trawienie, ale i o przyswojenie witaminy B2.

Ponadto konieczne jest doprowadzenie do codziennego wypróżnienia, stosując Cholegran lub Normogran 2 razy dziennie łyżeczkę przed jedzeniem.

To wszystko pomaga na łuszczycę, uzupełniając brak witamin w organizmie.