Biedronkowo

Serwis informacyjny dla chorych na łuszczycę i łuszczycowe zapalenie stawów.

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Długoterminowa skuteczność golimumabu u pacjentów z zapalnymi spondyloartropatiami

Email Drukuj PDF
(0 głosów, średnia ocena 0 na 5)
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Skuteczność leczenia zapalnych chorób reumatycznych poprawiła się istotnie w ostatnich latach. Złożyło się na to wiele czynników, do których można zaliczyć wczesną diagnostykę i szybkie rozpoczynanie odpowiedniej terapii, poprawę efektywności leczenia tradycyjnymi lekami modyfikującymi oraz wprowadzenie do praktyki klinicznej biologicznych leków modyfikujących.

Najszerszą grupę leków biologicznych stanowią inhibitory TNF alfa, które znajdują zastosowanie w terapii wielu zapalnych chorób reumatycznych takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) oraz spondyloartropatii zapalnych (SpA), do których należą m.in. łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK).

Część spośród inhibitorów TNF alfa jest także skuteczną bronią w walce z pozastawowymi manifestacjami, które często stanowią integralną część obrazu klinicznego tych chorób, takimi jak zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie jelita grubego czy łuszczyca.

Golimumab refundowany w ramach programów lekowych

Skuteczność leczenia biologicznego w reumatologii została potwierdzona w randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo prowadzonych zgodnie z zasadami EBM (medycyny opartej na faktach).

Jednym z inhibitorów TNF alfa dostępnych dla pacjentów w Polsce jest golimumab. Jest to w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne, które posiada udowodnioną skuteczność w terapii pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), łuszczycowym zapaleniem stawów (ŁZS) oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (ZZSK).

Golimumab (Simponi) objęty jest refundacją w ramach programów lekowych: Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów i młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów o przebiegu agresywnym (załącznik B.33), Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów o przebiegu agresywnym (ŁZS) (załącznik B.35) oraz Leczenie inhibitorami TNF alfa świadczeniobiorców z ciężką, aktywną postacią zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK) (załącznik B.36).

Golimumab podawany jest drogą podskórną tylko raz w miesiącu, co odróżnienia go od innych leków biologicznych z tej grupy podawanych raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie (w przypadku leczenia certolizumabem pegol zgodnie z nową ChPL po zakończeniu leczenia nasycającego 400 mg co 2 tygodnie w tygodniach 0, 2 i 4 w RZS i ŁZS możliwe jest opcjonalne stosowanie leku 400 mg raz w miesiącu po wcześniejszym leczeniu podtrzymującym 200 mg co 2 tygodnie i potwierdzeniu skuteczności oraz opcjonalne leczenie 400 mg raz w miesiącu w spondyloatropatii osiowej po zakończeniu fazy nasycającej).

Leczenie golimumabem pacjentów z RZS wymaga równoczesnego podawania metotreksatu, co nie jest wymagane w terapii ŁZS i ZZSK, choć u chorych z postacią obwodową ŁZS, jeśli metotreksat jest dobrze tolerowany i nie ma przeciwwskazań do jego stosowania - jest zalecany. Najnowsze wyniki badań klinicznych wskazują, że terapia skojarzona z metotreksatemw ocenie długoterminowej może być korzystna dla pacjentów z obwodową postacią ŁZS w odniesieniu do hamowania uszkodzenia strukturalnego stawów.

Golimumab hamuje progresję uszkodzenia stawów i poprawia jakość życia w ŁZS

U pacjentów leczonych golimumabem w 5 roku terapii obserwowano klinicznie istotną poprawę sprawności fizycznej (spadek HAQ-DI z 1,0-1,1 do 0,6-0,7) oraz jakości życia uwarunkowanej stanem zdrowia, zarówno w aspekcie psychicznym, jak i fizycznym (wg SF-36). W tym miejscu warto przypomnieć, że głównym celem leczenia zapalnych chorób reumatycznych wg rekomendacji EULAR jest poprawa jakości życia pacjentów, a zmniejszenie objawów zapalenia, poprawa sprawności fizycznej oraz hamowanie progresji radiologicznej są krokami do osiągnięcia tego nadrzędnego celu.

Po 5 latach terapii golimumabem uzyskano zahamowanie strukturalnego uszkodzenia stawów (średni wzrost wskaźnika Sharp/van der Heijde wynosił jedynie 0,1-0,3). U pacjentów leczonych wyjściowo metotreksatem progresja zmian radiologicznych była numerycznie mniejsza w porównaniu do chorych nie leczonych metotreksatem. W odróżnieniu od wpływu na postęp zmian strukturalnych, leczenie metotreksatem nie miało istotnego wpływu na odpowiedź wg ACR i PASI75.

Należy jednak zaznaczyć, że oceniając wpływ terapii metotreksatem analizowano jedynie dane nt. stosowania leku przed rozpoczęciem leczenia golimumabem (baseline) a nie w trakcie trwania badania. Oczywiście można przyjąć, że chorzy leczeni metotreksatem w momencie kwalifikacji kontynuowali to leczenie w trakcie badania (odsetek pacjentów stosujących metotreksat w 256 tygodniu wynosił 40-50%) ale grupy te nie muszą się pokrywać.

Ważną obserwacją z badania jest fakt, że u pacjentów, u których golimumab stosowany był z metotreksatem p/ciała neutralizujące przeciwko lekowi biologicznemu stwierdzono tylko u 1,8% (3/165), podczas gdy bez jednoczesnej terapii metoreksatem u 10% (17/170), co może u tych chorych stanowić przyczynę wtórnej nieskuteczności. Brak jest jednak danych w publikacji, czy występowanie p/ciał neutralizujących wiązało się z mniejszą skutecznością leczenia u tych chorych i czy nie było powodem zwiększenia dawki leku z 50 mg do 100 mg.

Badanie GO-REVEAL - długoterminowa skuteczność golimumabu w ŁZS

W 2014 r. opublikowano wyniki 5-letniej obserwacji skuteczności i bezpieczeństwa leczenia golimumabem u pacjentów z ŁZS (Ann RheumDis. 2014 Sep;73(9):1689-94). Stanowi to najdłuższy okres przewlekłego leczenia lekami anty-TNF pacjentów z ŁZS wśród dostępnych danych pochodzących z badań klinicznych (RCT) Do badania kwalifikowani byli chorzy po nieskuteczności syntetycznych leków modyfikujących lub niesterydowych leków p/zapalnych z aktywną postacią ŁZS zdefiniowaną jako obecność co najmniej 3 bolesnych i 3 obrzękniętych stawów oraz łuszczycowych zmian skórnych o średnicy co najmniej 2 cm. Metotreksat nie był zalecany ale jego stosowanie było dozwolone i ok. połowa pacjentów go stosowała.

Wyniki pierwszej fazy badania kontrolowanej placebo opublikowane po 24 tygodniu wskazywały na istotną poprawę, zarówno objawów stawowych (ACR20, DAS28-CRP), jaki i skórnych (PASI75) u leczonych golimumabem (50 lub 100 mg raz w m-cu). W kolejnych latach opublikowano wyniki z 52 i 104 tygodnia, a w 2014 r. z 256 tyg. leczenia. Po 24 tygodniu wszyscy pacjenci z grupy placebo otrzymali golimumab.

Wyniki 5-letnie potwierdziły wysoką skuteczność golimumabu obserwowaną na wcześniejszych etapach. Odsetek pacjentów, którzy uzyskali poprawę wg ACR20, 50 i 70 w 256 tygodniu, spośród tych, którzy rozpoczęli terapię po 24 tygodniu, wynosił 62,8%, 43,4% i 32,7%, odpowiednio i nie różnił się znamiennie od wyników w grupie leczonej od początku badania (65,8%, 47,9% i 30,8%). Podobnie dobra/umiarkowana odpowiedź wg DAS28-CRP (75,2-84,9%) oraz PASI75 u chorych z wyjściowym wskaźnikiem BSA ≥ 3% (60,8-72,2%) utrzymywała się na wysokim poziomie po 5 latach leczenia.

Co bardzo istotne golimumab był także skuteczny w leczeniu takich objawów jak enthesitis (zapalenie przyczepów ścięgnistych), dactylitis (zapalenie palców) oraz łuszczyca paznokci, które trudniej reagują na farmakoterapię niż zapalenie stawów oraz łuszczycowe zmiany skórne.

Golimumab hamuje progresję uszkodzenia stawów i poprawia jakość życia w ŁZS

U pacjentów leczonych golimumabem w 5 roku terapii obserwowano klinicznie istotną poprawę sprawności fizycznej (spadek HAQ-DI z 1,0-1,1 do 0,6-0,7) oraz jakości życia uwarunkowanej stanem zdrowia, zarówno w aspekcie psychicznym, jak i fizycznym (wg SF-36). W tym miejscu warto przypomnieć, że głównym celem leczenia zapalnych chorób reumatycznych wg rekomendacji EULAR jest poprawa jakości życia pacjentów, a zmniejszenie objawów zapalenia, poprawa sprawności fizycznej oraz hamowanie progresji radiologicznej są krokami do osiągnięcia tego nadrzędnego celu.

Po 5 latach terapii golimumabem uzyskano zahamowanie strukturalnego uszkodzenia stawów (średni wzrost wskaźnika Sharp/van der Heijde wynosił jedynie 0,1-0,3). U pacjentów leczonych wyjściowo metotreksatem progresja zmian radiologicznych była numerycznie mniejsza w porównaniu do chorych nie leczonych metotreksatem. W odróżnieniu od wpływu na postęp zmian strukturalnych, leczenie metotreksatem nie miało istotnego wpływu na odpowiedź wg ACR i PASI75.

Należy jednak zaznaczyć, że oceniając wpływ terapii metotreksatem analizowano jedynie dane nt. stosowania leku przed rozpoczęciem leczenia golimumabem (baseline) a nie w trakcie trwania badania. Oczywiście można przyjąć, że chorzy leczeni metotreksatem w momencie kwalifikacji kontynuowali to leczenie w trakcie badania (odsetek pacjentów stosujących metotreksat w 256 tygodniu wynosił 40-50%) ale grupy te nie muszą się pokrywać.

Ważną obserwacją z badania jest fakt, że u pacjentów, u których golimumab stosowany był z metotreksatem p/ciała neutralizujące przeciwko lekowi biologicznemu stwierdzono tylko u 1,8% (3/165), podczas gdy bez jednoczesnej terapii metoreksatem u 10% (17/170), co może u tych chorych stanowić przyczynę wtórnej nieskuteczności. Brak jest jednak danych w publikacji, czy występowanie p/ciał neutralizujących wiązało się z mniejszą skutecznością leczenia u tych chorych i czy nie było powodem zwiększenia dawki leku z 50 mg do 100 mg.

Długoterminowa ocena skuteczności w ZZSK - badanie GO-RAISE

W 2015 roku opublikowane drukiem zostaną wyniki 5-letnich obserwacji w pozostałych wskazaniach reumatologicznych. W listopadzie 2014 roku w ARD, na razie tylko w formie elektronicznej (Ann RheumDisdoi: 10.1136/annrheumdis-2014-205862) opublikowano wyniki 5-letnie badania GO-RAISE oceniającego skuteczność i bezpieczeństwo leczenia u chorych z ZZSK.

Konstrukcja badania była podobna do badania GO-REVEAL tzn. pacjenci otrzymywali golimumab w dawce 50 mg lub 100 mg, którego skuteczność porównywana była do placebo. Po zakończeniu okresu kontrolowanego placebo (24 tygodnie) chorzy dotychczas leczeni golimumabem kontynuowali terapię, a pacjenci z grupy placebo otrzymali aktywne leczenie w dawce 50 mg raz w miesiącu.

W fazie pierwszej badania GO-RAISE istniała także możliwość zmiany placebo na golimumab 50 mg lub dawki 50 mg na 100 mg w 16 tygodniu w przypadku braku 20% poprawy bólu krzyża oraz sztywności porannej. Co jest ważne pacjenci i lekarze pozostali zaślepieni w odniesieniu do dawki golimumabu do 104 tygodnia.

Spośród 355 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie (zrandomizowano 356 chorych ale jeden pacjent nie rozpoczął leczenia) po 5 latach kontynuowało je 254. Analizując przyczynę wcześniejszego zakończenia terapii stwierdzono, że spośród 101 pacjentów tylko 33 przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, a 35 z powodu nieskuteczności, co wynosi poniżej 10% w obu przypadkach.

U pacjentów z ZZSK oceniano wpływ leczenia na aktywność choroby za pomocą wskaźników BASDAI, ASAS20 i ASAS40 ale także takie parametry jak sprawność fizyczna (BASFI), zakres ruchomości (BASMI) oraz jakość życia uwarunkowana stanem zdrowia (SF-36).

Poprawa we wszystkich analizowanych wskaźnikach uzyskana przez pacjentów po 24 tygodniach leczenia (okres randomizacji) utrzymywała się na stałym poziomie lub nawet wzrosła po 5 latach terapii. Odsetek pacjentów, u których uzyskano 20% i co najmniej 40% poprawę (ASAS20 i ASAS40) po 24 tygodniach terapii wynosił odpowiednio 61,8% i 46,6%. Po 5 latach leczenia odpowiedź ASAS20 obserwowano u 66%, a ASAS40 u 57% pacjentów. Odpowiedź BASDAI50 (co najmniej 50% zmniejszenie wskaźnika BASDAI) uzyskano u ponad połowy leczonych.

Częściowa remisja wg kryteriów ASAS (zmniejszenie wartości każdej ze składowych wskaźnika ASAS poniżej 2) utrzymywała się u 34% chorych po 5 latach terapii. Analizując tylko dane pacjentów, którzy ukończyli 5-letni okres leczenia, z pominięciem tych, którzy zakończyli terapię przedwcześnie, uzyskiwane wyniki są jeszcze lepsze. Odpowiedź ASAS20, ASAS40, BASDAI50 oraz częściowa remisja wg ASAS obserwowana była u ok. 80%, 70%, 40% i ponad 60%, odpowiednio. Podobna zależność obserwowana była w odniesieniu do wskaźników BASFI i BASMI.

Przeciwciała do golimumabu zostały wykryte u 20 spośród 313 pacjentów poddanych tego typu badaniom, co stanowi tylko 6,4%. U 14 z nich miały one charakter neutralizujący (70%). Nie zaobserwowano związku pomiędzy występowaniem przeciwciał a brakiem odpowiedzi ASAS20, choć u jednego pacjenta, u którego stwierdzono najwyższe miano (1:1280) wiązało się to z przedwczesnym zakończeniem leczenia z powodu nieskuteczności pomimo wcześniej obserwowanej odpowiedzi ASAS20 w 24 i 52 tygodniu. U wielu pacjentów przeciwciała zostały wykryte w jednym punkcie czasowym ale nie występowały w kolejnych badaniach.

Bezpieczeństwo terapii golimumabem w obserwacji 5-letniej

Profil bezpieczeństwa golimumabu przy długotrwałym stosowaniu nie różni się znamiennie od tego jaki obserwowano po 24 tygodniach leczenia w obu badaniach. Nie różni się on także istotnie od innych leków biologicznych z grupy inhibitorów TNF alfa. Najczęściej raportowane spośród poważnych działań niepożądanych były infekcje, które stanowiły 3,8% w badaniu GO-REVEAL i 5,9% w badaniu GO-RAISE.

Reakcje miejscowe związane z podaniem podskórnym leku (najczęściej rumień, obrzęk, ból) występowały u 9,4% pacjentów z ŁZS i 12,2% chorych z ZZSK, jednak odnosząc ilość reakcji miejscowych do całkowitej ilości podań leku było to tylko 0,5% (93 na 20044) i ok. 1% (186 na 17822), odpowiednio. Należy także pamiętać, że u pojedynczych pacjentów może dochodzić do wzrostu aktywności transaminaz i bilirubiny.

Badania oceniające długookresową skuteczność i bezpieczeństwo leczenia golimumabem pokazują, że jest to lek, który powinien zajmować istotne miejsce w procesie terapeutycznym u pacjentów z zapalnymi chorobami reumatycznymi.

*Kierownik Oddziału Reumatologii i Chorób Autoimmunologicznych Śląskiego Centrum Reumatologii, Rehabilitacji i Zapobiegania Niepełnosprawności im gen. Jerzego Ziętka w Ustroniu Sp. z o.o. (dawniej Śląski Szpital Reumatologiczno-Rehabilitacyjny).

Autor:  Marcin Stajszczyk*/Rynek Zdrowia 21 stycznia 2015 12:15
 


Dziękujemy niżej wymienionym firmom za bezpłatne udostępnienie nam swoich produktów:




Informacje zawarte na tej stronie, są zamieszczone tylko i wyłącznie do celów informacyjnych i mają służyć czytającemu wyłącznie do poszerzenia wiedzy na temat choroby. Opis metod prezentowanych na stronie nie może być podstawą do rozpoczęcia leczenia którąkolwiek z powyższych metod i nie jest namową do zaprzestania obecnego procesu leczenia czy podjęcia leczenia jakąkolwiek inną metodą. Strona nie zawiera porad medycznych – stronę należy traktować jako zbiór informacji o chorobie. Zawartość strony nie może być interpretowana jako porada medyczna.

Forum Poczta i Czat


Forum

Poczta

Czat

Biedronkowe nowości i informacje

Ryzyko infekcji wśród chorych na SpA leczonych inhibitorami TNF alfa

Ryzyko infekcji wśród chorych na SpA leczonych inhibitorami TNF alfa

Wyniki długoterminowej obserwacji chorych na osiową spondyloartropatię (axial SpA, axSpA) leczonych...
Co łączy zmarszczkę technologiczną z dermatologią?

Co łączy zmarszczkę technologiczną z dermatologią?

Okazuje się, że dużo. Brytyjscy dermatolodzy są zdania, że zbyt częste używanie smartfonów i tabletów...
Warto jasno wyznaczać cele terapeutyczne w łuszczycy

Warto jasno wyznaczać cele terapeutyczne w łuszczycy

Niemieckie badanie wskazuje, że pacjenci, u których cele terapeutyczne są jasne określane na początku,...
Etanercept u pacjentów z łuszczycą wcześniej leczonych infliksimabem lub adalimumabem

Etanercept u pacjentów z łuszczycą wcześniej leczonych infliksimabem lub adalimumabem

Kanadyjscy naukowcy publikują wyniki pracy, w której określali efektywność leczenia etanerceptem po...
Preferencje dotyczące stosowania leków biologicznych w opinii lekarzy i chorych – wyniki badania ankietowego RAISE*

Preferencje dotyczące stosowania leków biologicznych w opinii lekarzy i chorych – wyniki badania ankietowego RAISE*

Ocena preferencji metod i częstości podawania leków biologicznych w opinii lekarzy reumatologów i chorych...
Długoterminowa skuteczność golimumabu u pacjentów z zapalnymi spondyloartropatiami

Długoterminowa skuteczność golimumabu u pacjentów z zapalnymi spondyloartropatiami

Skuteczność leczenia zapalnych chorób reumatycznych poprawiła się istotnie w ostatnich latach. Złożyło...
Choroby skóry wciąż stygmatyzują i zamykają w domu. Nie bój się ich!

Choroby skóry wciąż stygmatyzują i zamykają w domu. Nie bój się ich!

Skóra to nasza wizytówka. Piękna i zdrowa aż się prosi, by ją odsłaniać. Kiedy choruje, nietrudno wpaść...

Wyszukaj w serwisie

Sonda Biedronkowa

W którym mieście powinniśmy zorganizować następne spotkanie Biedronkowa
 

Nowe Dermokosmetyki i Suplementy

  1. Dermokosmetyki Solange

    Ocena artykułu: / 0
    czwartek, 13 sierpnia 2015

    Jesteśmy polskim producentem naturalnych kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry łuszczycowej.

    (4797)
    Więcej…
  2. BIOARP - Dla skóry - naturalnie

    Ocena artykułu: / 0
    piątek, 05 czerwca 2015

    Firma BIOARP promuje powrót do tradycyjnych metod pielęgnacji skóry problematycznej.

    (4872)
    Więcej…
  3. NEOGLANDYNA 3-6-9 dla skóry

    Ocena artykułu: / 0
    piątek, 19 grudnia 2014

    NEOGLANDYNA 3-6-9

    (4754)
    Więcej…

Kto na stronie

Naszą witrynę przegląda teraz 17 gości 
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDziś2269
mod_vvisit_counterWczoraj2325
mod_vvisit_counterTen tydzień12834
mod_vvisit_counterOstatni tydzień17550
mod_vvisit_counterTen miesiąc58042
mod_vvisit_counterOstatni miesiąc67732
mod_vvisit_counterWszystkie dni5638142

Naszą witrynę przegląda teraz: 17 gości 
Twój IP: 54.198.205.161
 , 
Dziś jest: 23 Cze 2017

Polecamy

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama