Psycholog, mgr Agnieszka Sitnik

Wykształcenie psychologiczne zdobyła na Wydziale Psychologii UW. Jest praktykującym psychologiem, posiadającym doświadczenie w zakresie psychologicznych aspektów funkcjonowania zawodowego oraz trenerem umiejętności osobistych. Jako psycholog współpracowała z ośrodkami oferującymi pomoc dla dzieci i rodzin dzieci z zaburzeniami rozwojowymi.

Obecnie współpracuje jako psycholog z fundacjami warszawskimi w zakresie konsultacji i warsztatów psychologicznych.

Zaintersowanie psychodermatologią oraz pomocą psychologiczną dla osób z przewlekłymi chorobami skóry, związane jest z jej osobistymi doświadczeniami z łuszczycą. Prowadząc prywatną praktykę psychologiczną pomaga głównie pacjentom łuszczycowym w radzeniu sobie z trudnościami choroby. W planach ma stowrzenie i prowadzenie grupy wsparcia dla osób z łuszczycą a także dla rodziców dzieci cierpiących na łuszczycę.
Prowadzę konsultacje w nurcie poznawczo – behawioralnym.

Psychodermatologia – nowa dziedzina medycyny.

Psychodermatologia jest dziedziną medycyny łączącą ze sobą takie obszary jak: dermatologia i psychiatria. Wszelkie reakcje na chorobę i problemy psychiczne w przebiegu chorób skóry noszą miano zaburzeń psychodermatologicznych. Zaburzenia te zostały podzielone na trzy grupy: zaburzenia psychofizjologiczne, pierwotne zaburzenia psychiczne oraz wtórne zaburzenia psychiczne. Zaburzenia psychofizjologiczne dotyczą tych chorób, w przypadku których stres zaostrza chorobę (trądzik młodzieńczy, atopowe zapalenie skóry, łuszczyca). Leczenie, oprócz leczenia dermatologicznego, polega na stosowaniu technik relaksacyjnych, muzykoterapii, ewentualnie psychoterapii indywidualnej lub udziału w grupach wsparcia. Do pierwotnych zaburzeń psychicznych zaliczamy dysmorfobie oraz trichotillomanię. W tym przypadku są to choroby, gdzie występuje problem psychiatryczny manifestujący się chorobą skóry. Leczenie tych zaburzeń to przede wszystkim odpowiednia diagnoza i leczenie odpowiedniego zaburzenia psychicznego, na podłożu którego wystąpiły objawy psychopatologiczne. Zaburzenia te często występują w przebiegu schizofrenii, depresji psychotycznej, organicznych zaburzeń urojeniowych. Wreszcie wtórne zaburzenia psychiczne, takie jak fobia społeczna, mogą powstawać i rozwijać się w następstwie choroby dermatologicznej. Osoby, które cierpią na choroby skórne czują się psychicznie zdruzgotane, trudniej im się odnaleźć w rozmaitych sytuacjach społecznych. W tym przypadku leczenie odbywa się poprzez włączenie leczenia farmakologicznego. źródło tekstu: Przewodnik Lekarza 1/2005 s. 50 – 55  http://www.termedia.pl/

Kontakt ze mną macie Państwo poprzez poniższy formularz kontaktowy.

Artykuły w kategorii psychodermatologia: